Religijne dogmaty

Każda religia charakteryzuje się tym, że ma swoje reguły oraz swoje nauczanie. Dzięki nim wierni mogą postępować zgodnie z zaleceniami głów kościołów. Oprócz pism świętych, które są uważane jako objawione przez boga, ważnym elementem każdej religii są dogmaty. Dogmatami nazywa się twierdzenia, które należy przyjąć na wiarę. Nie posiadają one żadnych racjonalnych podstaw, nie można dowieść ich prawdziwości – trzeba po prostu w nie uwierzyć. Skąd biorą się dogmaty? Są one zazwyczaj ogłaszane przez przywódców danych kościołów lub sobory, czyli rady takich wyznań. Przyjrzyjmy się dogmatom w kościele rzymskokatolickim. Jednym z nich jest dogmat, który mówi o niepokalanym poczęciu Maryi. Opiera się on na przeświadczeniu, że kobieta ta narodziła dziecko – Jezusa, bez grzechu pierworodnego; ogłosił go w 1854 roku papież. Żeby taki dogmat mógł zostać przez niego ogłoszony, sam papież musi posiadać dar nieomylności, to znaczy jego twierdzenia są prawdziwe i nie podlegają dyskusji. W islamie z kolei istnieje pięć dogmatów, które związane są z nakazem wiary w ich boga, w święte księgi, anioły oraz demony, a także w Sąd Ostateczny. Dogmaty oczywiście wywołują sprzeciw nie tylko wśród osób niewierzących, ale także pośród tych, które przynależą do danej wiary.

dogmaty religijne

Osoby im przeciwne zwracają przede wszystkim uwagę na zagrożenia, jakie dogmaty mogą ze sobą nieść – ich bezrefleksyjne przestrzeganie może być także powodem wielu konfliktów pomiędzy religiami, mogą one także skutkować rozłamami religijnymi. Zwłaszcza w chrześcijaństwie dogmaty są bardzo ważnym elementem, właściwie trudno jest wyobrazić sobie istnienie tej religii bez dogmatów, z którym każdy wychowany w wierze katolickiej się spotyka na co dzień. Generalnie jednak nie jest to tylko domena chrześcijaństwa, mimo wszystko to oczywiście z racji naszego wychowania w katolickim kraju, to właśnie te są nam najbardziej znane. Oczywiście najważniejszą tajemnicą jest niepokalane poczęcie, które należy do najważniejszych dogmatów.

dogmaty wiary

Zagadka Samsona

Na kilka dni przed swym weselem Samson przechodził obok miejsca, gdzie zabił lwa. W ciele zwierzęcia znajdowało się gniazdo dzikich pszczół. Samson posmakował ich miodu. Był bardzo słodki Tej nocy Samson rozmawiał w wiosce swej narzeczonej z Filistynami.- Mam dla was ciekawą zagadkę- powiedział. – Chcecie się ze mną założyć? – Tak, chętnie- zgodzili się obecni. Samson za odgadnięcie zagadki ofiarował trzydzieści lnianych tunik i trzydzieści ozdobnych szat. Odpowiedzi należało udzielić przed upływem siódmego dnia od dnia ślubu. Wszyscy się zgodzili.- A oto zagadka- rzedł Samson.- Z tego, które pożera, wyszło to, co się pożywa, a z mocnego wyszła słodycz.

zagadka samsona

Nikt nie potrafił udzielić odpowiedzi. Pod wpływem gróźb ze strony Filistynów, dziewczyna błagała Samsona o wyjaśnienie zagadki. Po kilku próbach Samson wyjaśnił ją dziewczynie, a ta zdradziła ją Filistynom. W umówionym dniu, odpowiedzieli i wygrali zakład. Gdy wszystko wyszło na jaw, pomiędzy Samsonem, a Filistynami doszło do kłótni. Gdy przejęli Samsona, Bóg dał mu nadludzką siłę, wtedy, gdy zabił lwa. Uwolnił się z węzłów i zabił wielu Filistynów.

Sacrum i profanum

Istnieniu każdej wiary towarzyszy rozdział na dwie przeciwstawne sobie sfery: sacrum i profanum. Wynikają one przede wszystkim z dualistycznej koncepcji świata. Zakłada ona, że świat dzieli się na to, co materialne, i na to, co duchowe. Już najstarsze religie mają w sobie elementy dualistyczne, wystarczy spojrzeć na manicheizm lub zoroastryzm. Przekonanie, że świat należy do dwóch przeciwstawnych sił jest także widoczne w chińskiej filozofii. Taoistyczny motyw Yin i Yang oznacza uzupełniające się siły, które znajdują się w całym wszechświecie. Jedna z nich oznacza jasność, radość, słońce, a druga cień, smutek i noc. Można zatem stwierdzić, że dualistyczna koncepcja świata jest jednym z elementów, na których opiera się wiara religijna. Podobną sytuację widzimy w naukach trzech wielkich religii monoteistycznych: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.

sacrum profanum znaczenie

Tutaj rozróżnienia są bardziej subtelne, ale przecież każdy wyznawca katolicyzmu wie, że istnieje dobry Bóg, który stworzył świat i ludzi, a także zły Szatan, który zbuntował się przeciwko niemu i odciąga ludzi od Boga poprzez nakłanianie ich do grzechu. Te dwoistości nakładają się także na sacrum i profanum. To pierwsze oznacza sferę świętą, w której zawierają się praktyki religijne, święte księgi, kościoły i inne przybytki związane z daną wiarą czy okresy świąteczne. Profanum to z kolei sfera świecka, przeważnie znajduje się w niej całe życie człowieka, chociaż określenia „profan” używa się także do określania ludzi niewierzących lub niewtajemniczonych w daną religię.

sacrum co to znaczy

Zdecydowanie jednak profanum kojarzy nam się z czymś negatywny, dokładnie odwrotny niż to co jest sacrum. Sacrum uznajemy jako coś świętego, jak coś dobrego. Generalnie właściwie jest to bardzo pozytywne stwierdzenie i właściwie obojętnie w jakim kontekście tego użyjemy, profanum kojarzy się z profanacją, co znowu kojarzone jest ze zniszczeniem pewnych wartości. Do czynienia mamy w każdej z największych religii monoteistycznych z obydwoma stwierdzeniami. Dlatego powinniśmy znać ich znaczenie.