Sakrament małżeństwa

hand-in-marriage-1422245-mSakrament Małżeństwa – wbrew powszechnej opinii, to nie kapłan, lecz małżonkowie udzielają sobie tego sakramentu w obecności kapłana. Ksiądz przyjmuje zgodę kobiety i mężczyzny na zawarcie małżeństwa i udziela im błogosławieństwa. Zgoda, przez którą małżonkowie oddają się sobie i przyjmują wzajemnie, zostaje przypieczętowana przez Boga.

 

Jak twierdzą chrześcijanie to Chrystus uznał małżeństwo, za ustanowione przez Boga, za trwałą jedność kobiety i mężczyzny, przyznając kobiecie w małżeństwie równouprawnioną pozycję. Małżeństwo ochrzczonych Chrystus podniósł do rangi sakramentu, co w Starym Testamencie nie miało miejsca. Do istoty małżeństwa zawartego w Kościele katolickim należy : jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Dopóki żyje prawowity małżonek, zawartoście powtórnego małżeństwa sprzeciwia się prawu Bożemu. Współczesna teologia mówi że, skoro w sakramencie małżeństwa realizuje się miłość Chrystusa do Kościoła, to ta miłość ze swej natury jest ukierunkowana na wieczność.

Adwent

Adwent – jest to okres który rozpoczyna nowy rok kościelny i obejmuje cztery kolejne niedzielę. Rozpoczyna się mniej więcej między 27 listopada a 3 grudnia a kończy się w dzień Bożego Narodzenia. Jego symbolami są wieniec i świeca adwentowa. Wieniec, ma nam przypominać o radosnym czasie przygotowania adwentowego do zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. Z kolei świeca symbolizuje światło, które jest znakiem obecności Jezusa Chrystusa.

 

Światło czterech kolejnych świec adwentowych, ma nas doprowadzić stopniowo do prawdziwego Światła wschodzącego w Boże Narodzenie. W okresie adwentu nie należy zdobić ołtarzy kwiatami. Gra na organach powinna ograniczać się jedynie do podtrzymania śpiewu. Obowiązuje wtedy barwa fioletowa, czyli pokutna. W brewiarzu opuszcza się Te Deum. Charakterystycznym zwyczajem adwentowym są roraty, czyli msze święte sprawowane ku czci Najświętszej Maryi Panny, przeważnie bardzo wcześnie rano, w blasku migotającego światła które oddają zapalone świece.

Ewangelia

curch-interior-1445394-1-mEwangelia – Mamy cztery ewangelie ; według Świętego Jana, według Świętego Marka, według Świętego Mateusza oraz według Świętego Łukasza. Chociaż wszystkie cztery opisują ten sam okres, to każda z nich jest inna. Bardzo dobrze, że nie zostały one napisane wspólnie, ponieważ bardzo uszczupliły by ich treść. To jest tak jak ze świadkami wypadku, gdy spytamy czterech o widziane przez nich zdarzenie, na pewno każda wersja zdarzeń będzie się znacząco od siebie różniła.

 

Tak jest też z ewangeliami, autorzy różnili się charakterem oraz osobowością, dzięki temu mamy mamy przedstawione wydarzenia w sposób w jaki sami go odbierali. Pozwala to, na stwierdzenie że ewangelie są spójne i w swej różnorodności dają nam pełny obraz tego co zdarzyło się na ziemi gdy był na niej Jezus Chrystus. Trzy ewangelię napisane były prawdopodobnie na przełomie lat 60- tych, tylko jan napisał swoją około roku dziewięćdziesiątego-szóstego. Ewangelia Jana znacznie różni się od pozostałych, ponieważ zawiera więcej treści teologicznych związanych z osobą Chrystusa jak i samej wiary.

Namaszczenie Chorych

Namaszczenie Chorych – wcześniej zwane ostatnim namaszczeniem. Udzielany jest wiernym, w przypadku poważnej lub grożącej śmiercią choroby, ludzie w podeszłym wieku mogą przyjmować je kilkukrotnie. Namaszczenie chorych, obok spowiedzi i komunii świętej jest nazywane sakramentem chorych. Jeżeli chory nie może się spowiadać , sakrament własną mocą odpuszcza grzechy, o ile chory pragnie dostąpić przebaczenia.

 

Wbrew obiegowej opinii nie jest on on ostatnim sakramentem oraz nie powinien kojarzyć się ze śmiercią, ponieważ sakrament ten ma przynieść ulgę w chorobie a nawet uzdrowienie. Chory, który nie stracił przytomności powinien przyjąć też sakrament pokuty oraz komunię świętą. Namaszczenia chorych udzielają kapłani, używając oleju poświęconego przez biskupa a w razie potrzeby, przez kapłana który namaszcza chorego. Przepis prawa wyraźnie mówi że, nie wolno namaszczać osoby żyjącej jawnie w grzechu ciężkim. Zatem udzielić można go tylko osobie ochrzczonej, świadomej swojej wiary oraz bardzo chorej lub w niebezpieczeństwie utraty życia.

Znaczenie Spowiedzi Świętej

church-interior-1444179-2-mSpowiedź – wyróżniamy pięć warunków dobrej spowiedzi: rachunek sumienia,  żal za popełnione grzechy,  mocne postanowienie poprawy, szczera spowiedź,  zadośćuczynienie panu Bogu i bliźniemu. Podczas spowiedzi należy wymienić swoje grzechy, które popełniliśmy względem naszych bliźnich oraz wobec Boga. Podstawą uczciwej spowiedzi powinien, być odpowiedni rachunek sumienia. Ocena moralna, własnego postępowania, myślenia…

 

Stanowi on nieodzowną część ciągłego nawracania swojej osoby w kierunku pełnej wiary. Wielu Świętych i duchownych zachęcało do codziennego robienia sobie rachunku sumienia, tłumacząc to chęcią samodoskonalenia oraz pomocą w stawianiu sobie postanowień poprawy. Kiedy odpowiednio zrobimy sobie rachunek sumienia, pojawia się żal za grzechy. Przy braku żalu spowiedź będzie nieważna. Żal za popełnione grzechy nieodzownie wiąże się z mocnym postanowieniem poprawy. Jeśli spowiedż ma być nie szczera nie powinniśmy w ogóle do niej podchodzić,ponieważ mija się to z celem. Należy pamiętać, że o wszystkim dowie się tylko nasz kapłan, ponieważ obowiązuje go tajemnica spowiedzi.

Święto Zmarłych, Wszystkich Świętych

Święto Zmarłych, Wszystkich Świętych – uroczystość Wszystkich Świętych wywodzi się głównie z czci oddawanej męczennikom. Początkowo święto to obchodzono 13 maja. Z czasem przeniesiono obchodzenie tej uroczystości na 1 listopada, a także zaczęto czcić nie tylko męczenników ale także wszystkich świętych. Następnego dnia, tj. 2 listopada obchodzone jest święto wszystkich zmarłych. Dla chrześcijan jest to dzień modlitw za wszystkich wiernych zmarłych.

 

Ludzie udają się na cmentarze, aby odwiedzić groby zmarłych oraz ozdobić je kwiatami i zapalić znicze. Chrześcijanie modlą się za zmarłych, wierząc że są w stanie im pomóc. Z drugiej strony ufają, że i zmarli, święci w szczególności, odpowedzą na ich problemy w jakiś szczególny, namacalny sposób. Ale są to również dni, kiedy powinniśmy się zastanowić nad inną kwestią. Kim są właściwie święci? Na czym ich świętość polega? Czy tą świętość można uzyskać za życia, czy jedynie po śmierci? I, wreszcie co należy zrobić aby zostać świętym? Jest to doskonały czas na zadumę.