Islam

Islam jest religią, która przyjęła część zasad z chrześcijaństwa i judaizmu a następnie uzupełniła je własnymi zasadami. Jezus, był dla nich jednym z proroków, nie Synem Bożym, a Mahomet to ostatni z proroków. W ich wierzeniach Archanioł Gabriel przekazał mu treść ich świętej księgi Koran. Muzułmanie wierzą w jedynego boga- Allaha. Podstawy ich wiary znajdują się we wspomnianej wcześniej księdze, oraz w Biblii. Każdy wyznawca tej religii posiada obowiązki, ograniczone do pięciu filarów: wyznania wiary, modlitwy (pięć razy dziennie z twarzą zwróconą w stronę Mekki), jałmużny, postu oraz pielgrzymki do Al.-Kaby. Ich świętym dniem jest piątek. Religia wymaga surowego przestrzegania wprowadzonych zasad w życiu codziennym. Nie rozdziela się sfery świeckiej, od sfery religijnej. Wyznawcy Islamu liczą ok. 1165 milionów i zamieszkają głównie kraje arabskie Bliskiego Wschodu i Północnej Afryki, a także Turcję, Iran, Afganistan, Pakistan, Bangladesz i Indonezję. Najważniejszymi miejscami świętymi są Mekka i Medyna w Arabii Saudyjskiej. Świętym miastem jest także Jerozolima, w której znajduje się meczet Kopuła Skały, oraz meczet Al-Aksa.

Adam i Ewa, Ogród Eden

W tym czasie na ziemi nie było jeszcze ludzi. Bóg pragnął stworzyć kogoś, kto byłby do Niego podobny. Nabrał pełną garść prochu ziemi, ulepił człowieka i ożywił go. Tak powstał człowiek- Adam. Bóg przyprowadził do Adama wszystkie zwierzęta.- Nazwij je, jak chcesz- powiedział. Adam nazwał więc jedno hipopotamem, inne motylem, słoniem, pszczołą i tak dalej. Wreszcie skończył swoje dzieło. Lecz Bóg wiedział ,ze żadne ze zwierząt nie było odpowiednią dla Adama pomocą. Gdy więc Adam zasnął, Bóg wziął kawałek jego ciała i stworzył kogoś, kto był jak Adam, chociaż równocześnie był inny. Tak powstała pierwsza kobieta o imieniu Ewa. Gdy Adam się obudził, był bardzo szczęśliwy.- Oto ktoś, kto może być moim przyjacielem- stwierdził. Lecz nie miała ona jeszcze własnego imienia. Kiedy Bóg uczynił Adama i kobietę, był zadowolony. Postanowił, że przez jeden dzień odpocznie. Pobłogosławił wszystko, co stworzył. Bóg wybrał najpiękniejszą część ziemi i dał ją Adamowi i kobiecie. Był to ogród o nazwie Eden. W Edenie wszystkie zwierzęta żyły ze sobą w zgodzie. Nikt nie znał lęku. Adam i kobieta bardzo kochali Boga. Stwórca, postanowił poddać Adama i kobietę próbie, ukazał im drzewo na którym rosło jabłko. Rzekł, iż nie mogą go zerwać. Adam kuszony przez szatana, uległ i bardzo zezłościł Boga, który wypędził Adam i kobietę z Edenu.

Miejsca pielgrzymek

Już w dawnych latach ludność chciała dawać swemu Bogu ofiarę w postaci pielgrzymek, które pomagały im w wyznaniu swojej wiary której w większości poświęcali się całkowicie. Było to czymś niesamowitym taki ogólne zrozumienie tysięcy ludzi na jeden temat. Do dnia dzisiejszego na terenie Dolnego Śląska odbywa się wiele pielgrzymek, mają one swoją historię tradycje kontynuowaną do lat dzisiejszych. Pielgrzymki dają możliwość wiernym na głębsze poznanie swojej wiary oraz świątyń znajdujących się na terenach przez nich zamieszkanych. W dzisiejszych czasach najwięcej osób pielgrzymujących to młodzież. Dobrze, że tak właśnie jest gdyż to właśnie oni Sa przyszłością naszego narodu, być może kiedyś oni będą walczyć o religię którą tak kochają. Pielgrzymki do miejsc świętych dają możliwość całkowitego oddania się bogu i zawierzenia jemu swoich trudnych do rozwiązania problemów. Pielgrzymki na terenie Dolnego Śląska są bardzo popularne, być może ze względu na niektóre legendy o cudach które się na tych terenach wydarzyły.

Religia islamska

Islam jest religią monoteistyczną, to znaczy opiera się na wierze w jednego boga. Bożkiem wyznawców islamu jest Allah. Religia ta została założona przez Mahometa. Islam zajmuje drugie miejsce na świecie pod względem liczby wyznawców. Przewyższa go tylko chrześcijaństwo. “Islam” z arabskiego znaczy “poddać się bogu”. Niektórzy znawcy uważają natomiast, że “islam” pochodzi od słowa “pokój”. Na początku islam wyznawali jedynie Arabowie, prorok Mahomet chciał oraz dążył do tego, aby wszystkie ludy muzułmańskie stworzyły jedną wielką rodzinę. Symbolem Islamu jest półksiężyc z gwiazdą. Religia islamska zawiera sześć filarów wiary. Oto one: Wiara w Allaha, wiara w Anioły Allacha, wiara w Księgi Allacha, wiara w Proroków Allacha, wiara w Dzień Ostatni (tzn. w dzień sądu ostatecznego), wiara w Przeznaczenie. Sam islam podzielony jest również na pięć filarów: wyznanie wiary, modlitwa, jałmużna, post oraz pielgrzymka do Mekki. Oto niektóre islamskie święta: początek roku, Aszura, Hidżra, noc poczęcia proroka (noc światła), urodziny proroka, noc wniebowstąpienia, noc niewinności, ramadan (miesiąc postu), noc mocy, święto przerwania postu, święto ofiar.

Zabytki religijne

Największe zasługi w odbudowie pozycji kościoła katolickiego miały klasztory cysterskie, które niemal bez strat przetrwały okres reformacji. W drugiej połowie siedemnastego wieku wypełniły one swe średniowieczne kościoły licznymi dziełami barokowego malarstwa i rzeźby. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują stalle zakonne w kościele klasztornym w Henrykowie. W tym kościele można było oglądać płaskorzeźbione sceny z zycia Jezusa Chrystusa i Marii w zapleckach oraz wielkimi pełnymi wyrazu figurami ojców kościoła i świętych. Budowa okazałych kościołów ewangelickich w Jeleniej Górze oraz Kamiennej Górze stała się dla opatów pobliskiego klasztoru Cystersów w Krzeszowie prawdziwym wyzwaniem. Średniowieczny kościół klasztorny rozebrano a na jego miejscu wzniesiono wspaniałą barokową świątynię Wniebowzięcia najświętszej Maryi Panny. Odwoływała się ona swym starannie przemyślanym programie łączącym historię, chrystologię z kariologią do idei Mesjasza- Emanuela ze starotestamentowego Proroctwa Izajasza.

Hinduizm

Hinduizm jest religią rozpowszechnioną przede wszystkim na Półwyspie Indyjskim. Hinduizm zajmuje trzecie miejsce, jeśli chodzi o liczebność wyznawców. Jest ich około 1 miliard. Z tym, ze jest to 1 miliard ludzi, którzy wyznają również różne odłamy hinduistyczne. Wszystkie te odłamy są połączone jednak takimi samymi zasadami, regułami i prawami. Oto one: szacunek dla świętych ksiąg – Wed, wiara w reinkarnację, wiara w prawo akcji i reakcji (karma), dążenie do wyzwolenia (które jest jednakże różnie zrozumiane przez poszczególne odłamy). Wyznawcy hinduizmu wierzą w boga/bogów, którzy co jakiś czas pojawiają się na Ziemi pod postaciami awatarów. Oto dziesiątka awatarów Wisznu, którzy są najważniejsi dla większości wyznawców hinduizmu: Matsja – pod postacią ryby, Kurma – pod postacią żółwia, Waraha – pod postacią dzika, Narasinha – pod postacią pół-człowieka pół-lwa, Wamana – pod postacią karła, Paraśurama – pod postacią człowieka, Rama – pod postacią księcia Ajodhji, Kryszna – pod postacią człowieka, Budda – pod postacią człowieka oraz Kalkin – pod postacią jeźdźca na białym koniu. Postaciami, które są chrzczone najbardziej są Kryszna oraz Rama.

Ruch Rastafari

Ruch Rastafari jest religią dosyć odrębną, a jej głównym mottem jest ruch duchowej świadomości człowieka. W tej Religi bogiem jest wyłącznie Jah, który nie był nigdy człowiekiem, a duchem który objawiał się min. w takiej osobie jak cesarzu Ras Tafari Makkonenie znanym jako Haile Selassie I, co powoduje że jest on nazywany Zwycięskim Lwem Plemienia Judy, Wybrańcem Bożym i Króla Królów Etiopii. Dużo wyznawców tej religii wierzy w to że był on biblijnym mesjaszem. Wszystko to dzięki podstawom Apokalipsy. Religia przedstawia fakty które twierdzą iż to właśnie on rozpoczął ostateczne sprowadzanie Królestwa Bożego na ziemie. Przekonania religijne ruchu rastafari jednoznacznie mówią że to on ma swoich ludzi zaprowadzić do ziemi obiecanej – Etopii gdzie nie będzie już jakiejkolwiek niewoli oraz uciśnień w postaci rasizmu. Rastafaraja swój początek przypisuje do lat trzydziestych, gdzie na Jamajce była prowadzona walka o utrzymanie równouprawnień dla każdego koloru skóry. Rastafaraja zawdzięcza swoją popularność również i muzyce reggae która głosiła tą religię na cały świat.

Hinduizm

Hinduizm jest religią, którą trudno zakwalifikować wprost do religii monoteistycznych, lub politeistycznych, ponieważ posiada wiele bóstw, które są wcieleniami jednego Najwyższego Bytu, zwanego Brahma. Oprócz niego, ważnymi bóstwami są także Wisznu, Sziwa, Kriszna, Rama. Wyznawcy hinduizmu wierzą w reinkarnację (przyjmowanie po śmierci kolejnego wcielenia tak długo aż osiągnie się stan wyzwolenia). Objawienie pochodzi ze świętych ksiąg- Wed. Specyficzną cechą hinduizmu jest podział społeczeństwa na kasty. Formy kultu w hinduizmie są bardzo zróżnicowane, gdyż nie jest to religia o surowych zasadach. Dlatego często kult ma charakter lokalny (wchłania lokalne wierzenia lub ich elementy). Przepisy religijne są bardzo zróżnicowane, bywa nawet, że są ze sobą sprzeczne. Zależy to głównie od terenu oraz od kasty. Hinduizm liczy ok. 762 milionów wyznawców. Mieszkają oni głównie w Indiach oraz Sri Lance, Nepalu, Pakistanie i na Bali. Świętą rzeką hinduizmu jest rzeka Ganges, która symbolizuje wszechświat. To tutaj odbywają się rytuały obmycia i trafiają prochy zmarłych. Nad Gangesem znajduje się również najważniejsze miasto- Waranasi.

Rozwój religii na przestrzeni wieków

Ludności mieszkającej na Dolnym Śląsku jak i całej Polsce w dawniejszych czasach nie było łatwo wyznawać swoją wiarę. Często byli oni za to szykanowani, wyśmiewani a z czasem doszło do zabójstw księży oraz wyznawców. Biskupi za wszelką cene chcieli zdobyć dla swojego ludu możliwość wyznawania wiary bez strachu, który nie był potrzebny. Religia jednak rozwijała się nawet w tych trudnych dla niej czasach w sercach wyznawców. Na przestrzeni wieków wiele kościołów zostało zniszczonych, zatraciły one swoja świetność lecz wierny lud uratował wiele z nich, odbudowując je, renomując obrazy i rzeźby. Religia Ślązaków jest dla nich do tej pory źródłem szczęścia na tych terenach znajduje się najwięcej klasztorów w całej Polsce. Wiara dla ludności często była całym ich życiem. wiele osób poświęciło własne życie za wiarę, były to osoby którym naprawdę zależało na kraju i na jego kulturze religijnej. W tamtych trudnych dla kościoła czasach takie poświęcenie ze strony wiernych było czymś nieodzownie potrzebnym.

Judaizm

Judaizm jest religią narodową społeczności żydowskiej. Jest również religią monoteistyczną. Jej najpopularniejszym symbolem jest Gwiazda Dawida (czy też inaczej Tarcza Dawida). Judaizm powstał jako pierwsza w historii religia abrahamową. Judaizm jest rozpowszechniony na cały świat. Największe skupisko jego wyznawców znajduje się w Stanach Zjednoczonych oraz w Izraelu. W U.S.A. jest 5,6 miliona wyznawców, natomiast w Izraelu jest ich 4,7 miliona. Możemy sklasyfikować w różny sposób religię judaizmu, a mianowicie na: judaizm świątynny, judaizm rabiniczny, judaizm ortodoksyjny, judaizm postępowy, judaizm konserwatywny, judaizm rekonstrukcjonistyczny, judaizm reformowany oraz judaizm mesjanistyczny. Prawo religijne judaizmu przedstawione jest w sposób bardzo klarowny i niezwykle konkretny. Oto niektóre z zasad, które powinien przestrzegać ortodoksyjny żyd oraz zadania, które powinien wykonać w swoim życiu, jeśli takim się nazywa: chłopcy powinni zostać obrzezani w ósmym dniu po urodzeniu się, halach oraz zasada przestrzegania już u dwunastoletnich dziewcząt oraz trzynastoletnich chłopców, zamążpójście/ożenek, jak największa liczba potomstwa, wyznanie win przed samą śmiercią, modlitwa trzy razy dziennie, święcenia soboty (szabatu).

Arka Noego

Upłynęło wiele, wiele lat. Po tak długim czasie większość żyjących na ziemi ludzi zapomniała o potrzebie pełnienia woli Boga. Nie uczyli już swych dzieci, że trzeba być Mu wdzięcznym. Wciąż krzywdzili innych, kłamali i w rozmaity sposób popełniali zło. Patrząc na ludzi, Bóg stawał się coraz bardziej smutny. Widział ból, jaki nawzajem zadają. Żałował, że stworzył ludzi i zwierzęta. Postanowił więc usunąć istoty żyjące z ziemi, którą stworzył. W tym czasie między wielu złymi ludźmi był jednak jeden człowiek sprawiedliwy. Miał na imię Noe. Noe często prosił Boga o pomoc. Słuchał Jego głosu i był Mu posłuszny. Podobało się to Bogu. Dlatego powiedział Noemu:- Zamierzam zgładzić całą ludzkość. Sprawdzę ogromny potop, który zaleje wszystko. Zbuduj wielką łódź, a ma ona wyglądać tak jak Ci wskażę. Dzięki temu oszczędzisz tych, których kochasz. Gdy ukończył budowę arki, weszła na nią cała jego rodzina i zaczęły schodzić się zwierzęta. Lwy ryczał, osły rżały, psy szczekał, ptaki śpiewały, a owce beczały. Para za parą wchodziły do arki najrozmaitsze gatunki zwierząt. Następnie Bóg zesłał deszcze, który padał i padał.

Historia świątyń

Kaplica Elektorska przy katedrze Wrocławskiej powstała w latach 1716-1724 jako mauzoleum biskupa Franciszka Ludwika Wittelsbacha piastującego jednocześnie godność arcybiskupa-elektora Moguncji i Trewiru, jej projektantem był Johann Bernard Fischer von Erlach, najwybitniejszy architekt austriacki doby baroku. Wambierzyce w hrabstwie płockim, przekształcone przez Daniela Paschachiusa von Osterberga, właściciela miejscowych dóbr w tak zwana niemiecką Jerozolimę stały się na początku osiemnastego wieku jednym z najważniejszych ośrodków pielgrzymkowych w Europie Środkowej. Po 1742 roku w podwrocławskim Jerzmanowie podobnie jak w wielu innych miejscowościach Dolnego Śląska obok katolickiego kościoła parafialnego powstał tak zwany fryderycjański dom modlitwy. Każdy kościół ma swój niepowtarzalny charakter i historię która się w nim zapisała nieodwracalnie. Wielkie znaczenie dla rozwoju kultury sztuki na dolnym Śląsku miała przynależność do czech. A zwłaszcza bezpośrednie związki z Pragą.

Mitraizm

Mitraizm jest innymi słowy kultem odnoszącym się do znanego solarnego boga o imieniu Mitra, misteryjnym znanym zrazu w Azji Przedniej. Jego wykłady rozprzestrzeniły się w nie długim czasie na całe cesarstwo rzymskie. Ludzie aż do połowy XX wieku byli przekonani iż postać Mitry wiąże się z perskim bogiem lub też herosem który posiadał takie samo imię. Były również głoszone przypuszczenia jakoby ta teza miała być w połowie słuszna bowiem przyjmowano również że od tych postaci, Mitra się wywodzi. W dzisiejszych czasach nikt nie ma już wątpliwości iż było to od samego początku czystą prawdą bowiem właśnie na Azji Przedniej i Cesarstwie Rzymskim mitologia tak samo jak praktyka religijna różniła się bardzo mocno od kultu indyjsko-perskiego. Jednak do tej pory jedna kwestia jest u wielu ludzi sporna, mianowicie czy kult boga Mitry wywodzi się z zaratusztarizmu, czy też powstała ona w sposób autonomiczny. Warto zaznaczyć iż kult Mitry odbywał się jedynie w niedzielę, czyli w oznaczony dniem słońca.

Zabawka

Zabawki przeznaczone są wyłącznie dla dzieci. To, jaka zabawkę dziecko otrzyma musi być uzależnione od jego wieku, ponieważ nie wszystkie zabawki są odpowiednie dla najmłodszych dzieci. Dzieci poniżej roku powinny posiadać zabawki gumowe, które nie wyrządzą im szkody. Bardzo dużym powodzeniem cieszą się zabawki gumowe z piszczałkami oraz grzechotkami. Zabawki dźwiękowe pobudzają dzieci do zabawy i zaciekawiają. Większe dzieci bardziej cieszą się z zabawek logicznych, które mogą same rozwikłać, dlatego znakomitym rozwiązaniem są tutaj gry komputerowe oraz puzzle. Zabawka to przedmiot, który przechowywany jest w pokoju dziecka. Po pewnym czasie dziecko nudzi się nią wtedy najlepiej zabrać i schować ją. Po pewnym upływie czasu dziecko potraktuje ją znowu jak coś ciekawego i godnego pobawienia się. Zabawki należy dostosować do wieku dziecka tak, aby zapewnić mu prawidłowy rozwój fizyczny i umysłowy. Dziecko nawet bawiąc uczy się. Zabawki uczą spostrzegawczość i ćwiczą motorykę dziecka.

Niewola awiniońska

Podporządkowanie papieży monarchom francuskim i przeniesienie stolicy Apostolskiej do Awinionu zaowocowały kryzysem w kościele powszechnym. Papiestwo straciło potęgę polityczną i realną władzę nad Państwem Kościelnym. Fakt ten starali się wykorzystać władcy świeccy, ograniczając przywileje Kościoła i przejmując kontrolę nad obsadzaniem najwyższych godności duchownych. Okres niewoli awiniońskiej został wykorzystany przez papieży do zbudowania scentralizowanej monarchii i przejęcia pod władanie kurii tych wszystkich dziedzin, które nie do końca udało się zawłaszczyć monarchom. Rozbudowało się sądownictwo papieskie, wzmocniła działalność inkwizycji, niepomiernie wzrósł fiskalizm papieski. Z różnych krajów zaczęto ściągać świadczenia na rzecz Papiestwa (w Polsce nazywało się to świętopietrze), pobierano opłaty za wszystkie czynności wykonywane przez kurię, handlowano beneficjami. W tej sytuacji dwór papieski nie uchronił się przed korupcją i wewnętrznymi walkami o wpływy i godności. Niepomiernie rozpleniał się nepotyzm.

Kościoły

Początki chrześcijaństwa na Dolnym Śląsku sięgają zapewne schyłku dziewiątego wieku. czasów ekspansji Rzeszy Wielkomorawskiej na północ i północny zachód choć nie ma na to poza odnalezionym na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu charakterystycznym Morawskim krzyżem. Nie ma żadnych innych poważnych dowodów. Pierwsze informacje źródłowe o misjach chrześcijańskich wśród plemion śląskich są o sto lat młodsze. Wskazują one dwa główne ich ośrodki: Moguncję której podporządkowane było biskupstwo w Pradze, utworzone w 973 roku i obejmujące w tym czasie ziemie należące do Śężan, włącznie z Wrocławiem. Magdeburg, któremu podlegała diecezja miśnieńska, poszerzona w 971 roku o ziemię nad Bobrem, należące do Dziadoszan. Historia religii dolnego Śląska jest tak skomplikowana jak religia całego naszego kraju. Jednaka ona duże znaczenie dla mieszkańców tych terenów, są oni do niej przywiązani i chętnie ja praktykują. Szanują walkę swoich rodaków o dobra historyczne własnej religii. Historia zobowiązuje do szacunku, każdy z wyznawców religii pamięta o tym.

Państwo kościelne

Początek świeckiej władzy papieży sięga pierwszej połowy VIII w. O jego powstaniu zdecydowała wyprawa Pepina Krótkiego do Italii. Został tam wezwany przez papieża zagrożonego ekspansją Longobardów. Longobardowie poszerzali swe panowanie na terenach Italii, które należały także do Bizancjum. Pepin pokonał ich, a zdobyte tereny przekazał we władanie papieżowi jako tak zwaną ojcowiznę św. Piotra. Tereny te obejmowały ziemie od Morza Adriatyckiego przez Umbrię po Rzym. W okresie panowania Karolingów Państwo Kościelne było uzależnione od ich opieki, natomiast podczas zmagań Papiestwa z Cesarstwem okresowo także od władców niemieckich. Od ostatniego dwudziestopięciolecia XIV w. papiestwo starało się odzyskać władzę nad swoim państwem, która znacznie zmalała w okresie niewoli awiniońskiej. Udało się to dopiero w XV wieku. Papież stał się wówczas wyraźniej stroną w konfliktach politycznych i militarnych, które gnębiły północne i środkowe Włochy jego władza w Państwie Kościelnym w XV wieku zyskała charakter nowożytnej monarchii absolutnej.

Organizacja kościelna

Podział cesarstwa rzymskiego i upadek imperium na Zachodzie zaowocowały odrębnym kształtem chrześcijaństwa w obu częściach. Formalny rozdział dokonał się w 1054 roku oznaczając odrębną podległość organizacji kościelnych: papieżowi na Zachodzie i patriarsze Konstantynopola na Wschodzie. W czasie stuleci, które nastąpiły po okresie upadku imperium rzymskiego wyodrębniły się dwa różne obrządki z odmienną liturgią i językiem. Na Zachodzie językiem obowiązującym była wyłącznie łacina, natomiast na Wschodzie oprócz greki dopuszczano także inne języki. Oba kościoły dzieliły spory teologiczne. Sama organizacja kościoła zaczęła kształtować się jeszcze w okresie cesarstwa. Podstawą struktury było miasto biskupstwo, natomiast kilka biskupstw tworzyło prowincję kościelną. W kształtujących się monarchiach biskupi (potem też opaci) wprzęgani byli w aparat władzy państwowej: byli urzędnikami królewskimi lub doradcami królów. Najwyższe godności kościelne przyznawali monarchowie. W rękach kościoła znajdowało się także szkolnictwo.

Miłośnicy mądrości

Położenie Dolnego Śląska na skrzyżowaniu ważnych dróg z zachodu na wschód i z południa na północ sprzyjało nie tylko wymianie handlowej a także kulturze sztuce oraz rozwojowi nauki. Już na przełomie wieku dziesiątego i jedenastego wraz z ustaleniem we Wrocławiu kasztelani biskupstwa powstało realne zapotrzebowanie na wykształcone w pełni piśmienne kadry, dobrze przygotowane do usługi kancelaryjnej instytucji duchowych i świeckich. Biskup i wspierająca go kapituła katedralna zobowiązani byli ponadto do sprawdzenia kultu głoszenia go oraz rozpowszechnianie nauki chrześcijańskiej co również wymagało odpowiedniego przygotowania. Dlatego też wybrana kadra musiała być odpowiednio przygotowana do pracy w swoim zawodzie. Kształcono ludność w piśmie i czytaniu. -dzięki temu młodzież miała szansę najlepsze życie co w tamtych czasach było istotna rzeczą. Walka o rozwoju osiągała swoje cele kościół stawała się ważny w życiu ludzi i byli oni dzięki niemu szczęśliwi i bogatsi. Miejscowa ludność już nie była analfabetami, kształcili się na mądrych ludzi pracujących w wielu ważnych zawodach.

Reformy Kościoła i ruchy religijne

Papiestwo, Kościół zaczęły podlegać tym samym procesom feudalizacyjnym co społeczeństwo świeckie. W X wieku o wyborze papieży decydowały rzymskie rody arystokratyczne.. Wyraźnie zarysowała się tendencja zdobycia władzy nad Stolicą Apostolską przez jedną dynastię. Dostojnicy kościelni zbyt mocno zaangażowani w życie doczesne wspierali szerzenie się nepotyzmu i symonii. Próby reform wyszły od dworu cesarskiego i środowisk kościelnych. Ten drugi związany był z tak zwaną reformą kunicką. Najszerszy program reform sformułował Grzegorz VII. Ogłosił ją na zwołanym przez siebie synodzie. Jego najważniejsze postanowienia to: zakaz przyjmowania inwestytury z rąk świeckich, wprowadzenie zasady celibatu oraz reorganizacja kurii rzymskiej. W XII wieku pojawił się ruch dobrowolnego ubóstwa. Odpowiedzią papiestwa na wyzwania epoki były reformy zmierzające do pogłębienia chrystianizacji. Wprowadzono obowiązek kazań, powstawały szkoły przyparafialne, upowszechnił się sakrament małżeństwa. Zaczęto bardziej kontrolować Kościół lokalny.

Piaskownica

Piaskownicę najczęściej można spotkać na podwórkach domowych oraz placach zabaw. Piaskownice najczęściej wykonuje się z drewna. Ma ona kształt kwadratu, który nie posiada podstawy. Piaskownic to raczej obudowa pisaku w celu odgrodzenia do i nie wysypywania na zewnątrz. Piaskownica to miejsce wydzielone służące do przetrzymywania w nim pisaku. Piasek to sypka masa, która w zetknięciu z wodą staje się błotem. Piasek do piaskownicy powinien być specjalny to znaczy nie może zawierać dużych kamyków po to, aby dzieci nie wyrządziły sobie wzajemnie krzywdy. Z piasku tego dzieci mogą robić baki lub budować zamki. Do piaskownicy dzieci używają swoich sprzętów są nimi plastikowe łopatki, wiadereczka. Piaskownica to miejsce obszerne, w którym może na raz bawić się kilkoro dzieci. W piaskownicy najczęściej przebywają małe dzieci tak około dwóch latek. Zabawa musi oczywiście odbywać się pod okiem dorosłego. Piaskownica jest średnio bezpieczna, ponieważ dziecko może nasypać sobie piasku do oczu.

Budowa struktur kościoła

Rozwój diecezji wrocławskiej związany był ściśle z akcją kolonizacyjną rozpoczęta przez Bolesława pierwszego Wysokiego. Wysokiego ile do roku 1200 możemy wyróżnić na Śląsku zaledwie 24 miejscowości posiadające własny kościół. To już w roku 1270 było ich 146, w roku 1300 – 1311, a w roku 1370 – 1050. zgodnie z ukształtowanym w dwunastym wieku podziałem kraju na cztery dzielnice utworzono w diecezji cztery archidiakonaty. Znajdowały się one we Wrocławiu, Opolu, Głogowie i Legnicy. Ważną rolę iministracyjną i duszpasterską odgrywały kapituły kolegiackie: Najświętszej Panny Marii w Głogowie (1218), św. Idziego we Wrocławiu (1228-1255), św. Krzyża we Wrocławiu (1288), Bożego Grobu w Legnicy (1348), św. Jadwigi w Brzegu (1368) oraz św. św. Jana i Jakuba. Od schyłku siódmego wieku rozwijało się także intensywnie życie monastyczne. Kanonicy regularni świętego Augustyna, osadzeni na górze Ślęży, następnie przeniesieni do Wrocławia swe drugie zgromadzenie utworzyli na zachodnich rubieżach kraju.

Kino

Kino to rodzaj pomieszczenia, w którym mogą być wyświetlane filmy, jaki bajki. Kina budowane sa zazwyczaj w większych miastach. W pomieszczeniach takich można wyróżnić hol, w którym można kupić bilet i wybrać miejsce do siedzenia oraz salę główna gdzie wyświetlane są filmy. Filmy pojawiają się na ogromnym ekranie, który początkowo zasłania kurtyna. Dźwięk jest słyszalny poprzez głośniki zamontowane na ścianach kina. Każda sala posiada kilkanaście rzędów z siedzeniami dla widzów. To, co jest wyświetlane po raz pierwszy nazwane jest premierą. Dzieci mogą chodzić do kina jedynie na bajki, czyli animowane filmy. Ponieważ każdy film ma swoja kategorię wiekową, którą należy przestrzegać. Zaletą kina jest to, że posiada ogromny ekran, na którym wyświetlane są bajki i to właśnie w kinie jako pierwsze pojawiają się wszelkie nowości. Do kina dzieci najczęściej idą w większej zorganizowanej grupie, czyli klasowo lub wyłącznie w towarzystwie osoby pełnoletniej. Dodatkowym plusem tego miejsca jest barek, w którym można zaopatrzyć się w popkorn i cole.

Sztuka kościelna

Kościoły coraz częściej stawały się pięknie zdobione i bogate, kult religijny miał na to szczególnie duży wpływ. Biskupom i księżom zależało na świetności ich kościołów. Świetność pochodząca z tamtych czasów widoczna jest do dnia dzisiejszego. Piękne obrazy i malowidła naścienne po renowacji cieszą nasze oczy swoim pięknem i urokiem, magią. Dawni dekoratorzy mieli wiele pomysłów, oczywiście na tamte czasy były one nowoczesne dziś jednak są one klasyką sztuki, która pozwala nam poznać historie danej świątyni. Ich dzieła, typu obrazy czy rzeźby były ich wizytówkami, i świadectwem inteligencji narodu. Przywiązanie ludności do wiary wzrastało wraz z większa liczbą świątyń, wierni zgromadzali się w nich na modlitwach dając świadectwo w ten sposób wierze którą wyznawali. Dla nas świątynie pochodzące z tamtych czasów nie Sa tylko miejscem modlitw, są one dziełami sztuki religijnej, Sa to zabytki ściągające turystów. Daje nam to wszystko sławę, oraz coraz więcej nowych gości odwiedzających nasze piękne świątynie.

Kontrreformacja

W latach 1545 – 1563 odbył się w Trydencie sobór, który w dużej mierze uporządkował Kościół katolicki, sprzeciwiając się jednocześnie niemal wszystkim postulatom protestantów. Moralny autorytet Kościoła, dzięki licznym zabiegom prawnym oraz zwiększeni wymagań dla adeptów na kleryków, został odbudowany w znacznej mierze. Zabroniono min. skupiania w jednym ręku kilku beneficjów kościelnych. Biskupi musieli przeprowadzać co pewien czas wizytacje w swych parafiach. Powstawało coraz więcej uczelni katolickich i seminariów duchownych. Wprowadzono Index librorum prohibitorum, czyli Indeks ksiąg zakazanych, na który wpisywano wiele dzieł niezgodnych z nauką Kościoła, min. “O obrotach ciał niebieskich” Mikołaja Kopernika.W Trydencie potwierdzono wyższość papieża nad soborem. Została odnowiona, bo działała już w XIII wieku, instytucja Inkwizycji, będąca organizacją o charakterze sądowo-policyjnym, ścigająca heretyków. Główną rolę odgrywali w niej dominikanie. Powstały nowe zakony, z których największą rolę odegrał zakon jezuitów, czyli Towarzystwo Jezusowe, powołane do życia przez Hiszpana Ignacego Loyolę w 1534 roku. Jezuici zakładali mnóstwo szkół we wszystkich niemal krajach europejskich, w tym w Polsce. Prowadzili także ożywioną dysputę teologiczną z protestantami, zakładali misje np. w Ameryce Południowej, gdzie stworzyli nawet własne państwo (upadło w drugiej połowie XVIII wieku). Zakon został rozwiązany przez papieża w roku 1773.

Judaizm

Judaizm jest najstarszą religią monoteistyczną. Jest też religią narodową, ponieważ jej wyznawcy to w większości naród żydowski. Wyznawcy tej religii ściśle opierają się na zasadach zawartych w Starym Testamencie, podzielonym na trzy części: Tora – Pięcioksiąg Mojżesza lub zwany tez Prawem, Księgi Proroków, oraz Księgi Pisma. Żydzi wierzą w przymierze zawarte pomiędzy Bogiem a ich narodem – narodem wybranym. W przeciwieństwie do chrześcijan, wciąż czekają na przyjście mesjasza. Jezus nie jest uznawany za Syna Bożego. Przestrzegają bardzo ściśle prawa nadanego przez Boga, posiadają świętą księgę Talmud, która zawiera komentarze jak stosować prawo boskie w różnych sytuacjach życiowych. Dniem świątecznym jest sobota. W tym dniu nie wolno pracować. Religia ta nie jest zhierarchizowana. Judaizm liczy ok. 17,4 miliona wyznawców, którzy w większości są mieszkańcami Izraela oraz Stanów Zjednoczonych. Ich świętym miastem jest Jerozolima, do dziś modlą się pod ścianą płaczu- pozostałościami po jerozolimskiej świątyni.

Pierwsi uczniowie

Niedługo przed aresztowaniem, Jan Chrzciciel stał z dwoma swoimi uczniami. Jeden miał na imię Andrzej. Gdy zobaczyli Jezusa, uczniowie poszli z Nim, a On odwróciwszy się zapytał:- Czego szukacie? Zapytali, czy mogą pójść z Nim tam, gdzie mieszka, aby posłuchać tego Jego nauki. Jezus zgodził się. Uczniowie ci słyszeli od Jana, jak ważne jest słuchanie prawdy. Jan Chrzciciel powiedział przecież, że po nim przyjdzie Ten, który go przewyższa i że powinni pójść z Nim. Słuchając słów Jezusa, Andrzej pomyślał: ,,Muszę powiedzieć wszystkim, że to właśnie człowiek, o którym mówił Jan.” Udał się zaraz do swego brata, Szymona i zawołał:- Szymonie, znaleźliśmy Mesjasza! Chodź, zaprowadzę cię do Niego. Szymon nie wiedział, co o tym sądzić. Poszedł jednak z bratem. Gdy Jezus spojrzał na niego, powiedział: – Ty jesteś Szymon, syn Jana. Będziesz się nazywał Kefas, to znaczy Piotr. -Odtąd wszyscy nazywali go Szymon Piotr, a potem nazywali go Piotr. Imię to znaczy, ,Skała, Opoka”. Następnego dnia Jezus udał się do Galilei. Tam spotkał Filipa i wezwał go, mówiąc:- Pójdź za Mną. Filip z kolei poszedł do swego przyjaciela, Natanaela i powiedział:- Znaleźliśmy Tego, którego zapowiadali Mojżesz i prorocy. To Jezus z Nazaretu! Natanael jednak zaśmiał się. Nie wierzył, by w tak nędznym mieście jak Nazaret, mógł znaleźć się ktoś tak dobry. Kiedy spotkał się ktoś powiedział do niego:- Znam cię Natanaelu. Wierzysz w Boga i bardzo starasz się czynić to, czego On chce, Wiem, że siedziałeś pod drzewem figowym i rozmyślałeś, gdy zawołał cię Filip. Natanel był bardzo zaskoczony tym, że Jezus wiedział o wszystkim. Odpowiedział Mu:- Wierzę, że Ty jesteś Synem Bożym. Ty jesteś Królem Izraela. Jezus uśmiechnął się:- Tak ławo uwierzyłeś? Zapewniam cię, zobaczysz jeszcze więcej niż to.

Wstęp

Religia jest równie silnym elementem więzi kulturowej jak i język. Jeżeli naród nie posiada własnego kraju lub wspólnego języka, to właśnie religia jednoczy wspólnotę. W każdej kulturze, dostrzec można podział na elementy sfery świętości (sacrum) oraz elementy świeckie (profanum). Możemy przyjąć iż religia to relacje człowiek z jego sacrum. Wyróżnia się następujące elementy wchodzące w skład pojęcia religia: doktryna (to zespół poglądów, w których wyróżniane są podstawowe aspekty takie jak pochodzenie bóstwa, świata, człowieka, życia i, śmierci), kult (obejmuje zachowania związane z praktykami religijnymi), organizacja (tworzy strukturę wyznawców). Religie możemy podzielić na dwa rodzaje: uniwersalistyczne (powszechne)- obejmujące wiele grup etnicznych, oraz plemienne- czyli wyznawane przez jedno plemię. Religie uniwersalistyczne takie jak judaizm, chrześcijaństwo, islam, czy buddyzm mają ogromny wpływ na kulturę, politykę oraz działalność społeczno- gospodarczą na całym świecie. Największy procent wszystkich religii stanowi chrześcijaństwo (33,7 %), następnie islam (19,2%), hinduizm (13,6%).

Słodycze

Słodycze to rozdaj słodkich przekąsek. Słodycze to najbardziej pożądane jedzenie przez dzieci, ponieważ ma ono wyjątkowy smak. Słodycze mogą być przezorne wszystko to zależy od tego, z czego zostały wykonane. Wyróżniamy słodycze wykonane z czekolady, czyli słodkiej masy, która w zetknięciu z wysoka temperatura topnieje, albo z twardej i słodkiej masy jak landrynki. Z niej wykonanych jest i większość słodkich cukierków do ssania. Słodycze mogą być większe i mniejsze, ale zawsze pełnią tą sama funkcje dostarczaj organizmowi ludzkiemu dużą ilość energii. Energia ta jest dostarczana w postaci pustych kalorii, które odkładają się w naszych organizmach. Słodycze również nie zdrowo działają na zęby powodując niszczenie szkliwa i choroby zębów. Słodycze są spożywane przez ludzi tylko i wyłącznie ze względu na walory smakowe. Słodycze można kupić w każdym sklepiku. Każde pakowane są w opakowania zabezpiecza je przed czynnikami zewnętrznymi. do pakowania słodyczy stosuje się sreberka oraz folijki.

Rozwój religii

Dzięki napływowi osadników a w ślad za tym rozwojowi życia religijnego i rozbudowie struktur organizacyjnych diecezji, wydatnie wzrosło polityczne znaczenie wrocławskich biskupów. Zarówno Wawrzyniec jak i dwaj Tomasze nie wahali się wejść w ostry konflikt z najpotężniejszymi książętami Śląskimi, płaszczyzna sporu była dziesięcina obowiązkowa danina religijno- kościelna płacona przez wiernych kapłanom, rozszerzona w 1215 roku na mocy postanowienia czwartego soboru loretańskiego na książąt książąt rycerstwo drugą. W obu sprawach stroną zwycięską był kościół. Opłacanie dziesięciny uregulowała ugoda z 12276 roku, całkowite uwolnienie dóbr kościelnych od ciężarów prawa polskiego oraz niemieckiego niemieckiego ich mieszkańców od wszelkich podatków i służb. Opactwo cystersów w Lubiążu zostało obdarzone licznymi przywilejami przez Piastów, stało się ono wtedy centrum kulturalnym. W czasach reformacji książęta legnicko- brzescy bezskutecznie chcieli objąć nad nim kontrolę.

Niereligijność

Terminem tym zwykle określa się osoby, które nie są osobami religijnymi, czyli nie wierzą w bóstwa lub inne nadprzyrodzone istoty. Niereligijność odnosi się do wielu różnych grup, na przykład ateistów, agnostyków, deistów lub sceptyków. Chociaż te koncepcje filozoficzne różnią się od siebie, to mają jedną wspólną podstawę – osoby niereligijne nie wyznają religii. Na świecie odsetek osób, które nie przywiązują żadnej wagi do wyznawania religii, nie jest dokładnie określony. Przeszkodą jest przede wszystkim konieczność przeprowadzenia badań na światową skalę, co w przypadku niektórych państw, które zakazują ateizmu czy agnostycyzmu pod karą śmierci, jest niemożliwe. Ośrodki badań dysponują jednak danymi z poszczególnych krajów. Najmniejszą wagę do religii przywiązują Chińczycy, Szwedzi, Estończycy, Czesi. Polska znajduje się prawie na końcu listy w sąsiedztwie Irlandii, Peru i Grecji. Przechodząc do poszczególnych elementów niereligijnej układanki, trzeba na początku wspomnieć o ateistach.

Są to osoby, które odrzucają teizm, czyli wiarę w bogów, lub uważają po prostu, że bóstwa takie nie istnieją. Kiedyś ateistami określano innowierców, teraz ta kategoria jest nieco węższa. Przeważnie łączy się ze sceptycyzmem w zakresie wszelkiego rodzaju nadprzyrodzonych i niepotwierdzonych naukowo zjawisk. Agnostycyzm natomiast opiera się na założeniu, że nie jest możliwe poznanie rzeczywistości, dlatego pytanie o istnienie bóstw jest bezcelowe. Trzeba też wspomnieć, że niereligijność nie oznacza koniecznie braku wiary w ogóle. Pod tym względem nasi południowi sąsiedzi są ewenementem na skale światową niemalże.

W czasach komuny tak skutecznie działała walka z kościołem że obecnie kościoły w Czechach świecą pustkami. Indotrynizacja została przeprowadzona tam bardzo skutecznie, co do dnia dzisiejszego szokuje Polaków, którzy odwiedzają ten kraj. Co dziwne w Polsce niby ustrój był ten sam a jednak wiara przetrwała ciężkie czasy a wręcz nawet była jednym z kluczowych czynników wojny z komuną.

Czym bogowie różnią się od siebie?

Wiara w istnienie boga lub wielu bogów jest podstawą każdego systemu religijnego. Ich liczba uzależniona jest przede wszystkim od założeń danej religii. Politeizm uważa, że bogów jest wiele, a monoteizm z kolei optuje tylko za jednym bóstwem. Jakie są atrybuty bóstw? Przede wszystkim łączy ich nieśmiertelność oraz wszechpotężność. Poza tym wiele religii uważa, że nie mogą być oni pojęci rozumem, czyli są transcendentni, mają także zdolność do przebywania we wszystkich miejscach jednocześnie. Niektóre bóstwa mają posiadać zdolność do ingerowania w świat ludzki, na przykład do zmiany dziejów, inne z kolei mają powstrzymywać się przed interwencjami. Każda religia politeistyczna ma swój własny panteon bogów. Jeśli jednak porównać ze sobą poszczególne bóstwa, to można zauważyć pewne zależności. W każdej religii znajduje się przeważnie bóstwo główne oraz bóstwa pomniejsze lub takie, które stoją z nim na równi.

W dawnych wierzeniach ten główny bóg utożsamiany był z siłami przyrody oraz zjawiskami atmosferycznymi, ponieważ ludzie nie potrafili racjonalnie ich wytłumaczyć. Dlatego Zeus, Thor czy Perun mają jako atrybut błyskawicę. Poza tym wyróżniało się bóstwa, które opiekowały się domem, były odpowiedzialne za płodność oraz za odradzanie się roślin. W religiach monoteistycznych jeden bóg łączy w sobie wszystkie te cechy albo posiada pomocników, którzy odpowiadają za opiekę nad tymi elementami. Jeśli więc porównać wszystkich bogów, to można dojść do wniosku, że są oni do siebie bardzo podobni, różnią się tylko imionami. Jednak oczywiście to wcale nie jest do końca prawda, zwłaszcza w sytuacji, gdy przejrzymy mitologię. Oczywiście w wierze monoteistycznej, faktycznie łatwo można zauważyć bardzo duże podobieństwa pomiędzy poszczególnymi Bogami jak i również prezentują podobne wartości, jakie chcą wpajać swoim wiernym. Jest to bardzo ważne ze względu na dzisiejsze czasy i wojny na tle religijnym, wbrew pozorom są one prawie pozbawione sensu i dlatego dobrze jest wiedzieć na ten temat trochę więcej.

Skąd wzięła się religia?

To pytanie nurtuje filozofów i naukowców już od wieków. Hipotez jest wiele, ale chyba nie ma takiej, która wyjaśniałaby wszystko tak, że zarówno wierzący, jak i ci nie podzielający wiary w konkretne bóstwo, byliby co do niej zgodni. Można wydzielić natomiast dwie ścieżki: naturalistyczną i teologiczną, które próbują wytłumaczyć to zjawisko. Pierwsza z nich zakłada, że pojawienie się religii było pewnego rodzaju naturalnym etapem w ewolucji człowieka. Jako że człowiek bał się otaczającej go przyrody, potrzebował czegoś, co pozwoli mu ją bardziej poznać i ułaskawić, zaczął ją deifikować, czyli nadawać jej boskie cechy, które później przekształciły się w wiarę w konkretne bóstwo. Wiara jest zatem pochodną strachu i niepewności. Ta szkoła zakłada, że religia po pewnym czasie zaniknie, bo ludzie otrzymają wszystkie odpowiedzi na nurtujące ich pytania i nie będą już musieli wszystkiego tłumaczyć boską ingerencją. Druga szkoła postuluje, że religia także jest wymysłem człowieka, ale jej powstanie ma związek z psychiką ludzką.

Człowiek stworzył systemy religijne, aby pomogły mu one w odnalezieniu tego, czego nie znalazł w otaczającym go świecie – szczęścia, sprawiedliwości czy potwierdzenia życia po śmierci. Teorie teologiczne z kolei są ściśle związane z konkretnymi wyznaniami. Przeważnie wytłumaczenie opiera się na założeniu istnienia boga, który stworzył ludzkość – religia jest nieodłącznym towarzyszem bóstwa. Spór o genezę religii nie ma jednoznacznego rozwiązania, wszystko zależy, bowiem od światopoglądu danej osoby. Osobiście temat religii jest dla mnie jednym z ulubionych, zwłaszcza w sytuacji, gdy spotykają się osoby o odmiennych poglądach ale co ważne potrafiący ze sobą rozmawiać i dyskutować, wówczas potrafi z tego wyniknąć bardzo ciekawa dyskusja, poparta wieloma tezami. Oczywiście jeśli spotka się dwóch fanatyków religijnych to trudno jest oczekiwać od nich aby ze sobą dyskutowali, w takich wypadkach najczęściej jedyną metodą na dyskusję jest miecz. Na szczęście mamy do czynienia z tym rzadko.

W co wierzyli Grecy?

Mitologia grecka należy do tych, które Europejczykom są najbardziej znane. Uczy się jej powszechnie w szkołach, ponieważ jej elementy są stale obecne w kulturze. Mitologia ta, jak każda inna, stara się wytłumaczyć to, jak powstał świat oraz jakie reguły w nim obowiązują. Przede wszystkim pojawiają się mity kosmogoniczne, czyli te na temat powstania świata. Oprócz nich wyróżniamy także inne podania, które dotyczą na przykład samych bóstw. Najważniejszym bogiem w mitologii greckiej jest Zeus. To on rządzi pozostałymi bogami. Podobnie skonstruowane bóstwa można znaleźć także w innych religiach. Grecki panteon był bardzo zróżnicowany. Każdy z bogów miał swój własny wydzielony zakres działania, swoje atrybuty, a także słabości. Tym właśnie różnią się bogowie greccy od bogów wielkich religii monoteistycznych – są oni bardzo podobni do ludzi. Na przykład konstrukcja chrześcijańskich bóstw w początków naszej ery jest bardzo oddalona od człowieka, chociaż jeszcze starotestamentowy bóg Jahwe miał bardzo wiele ludzkich cech. Mitologia grecka to nie tylko opowieści o bogach, pojawiają się w niej także herosi, którzy są potomkami bogów i ludzi posiadającymi niezwykłe moce, ale nie nieśmiertelność. Jednym z nich jest Herkules, którego archetyp jest wykorzystywany w kulturze po dziś dzień.

Podobnie rzecz ma się z innymi bóstwami: Dionizosem (bogiem zabawy i wina), Afrodytą (boginią piękna), Apollinem (bogiem artystów i sztuki), Hadesem (bogiem podziemi i śmierci) czy Posejdonem (bogiem mórz i oceanów). Mitologia oczywiście jest fascynującym zbiorem wierzeń starożytnych Greków. Zapewne każdy kto się spotkał z Mitologią oraz występującymi w niej postaciami jest pod wielkim jej wrażeniem. Zwłaszcza że występujący tam Bogowie, mieli bardzo wiele różnych ludzkich cech i bardzo często spotykali się z mieszkańcami ziemi. To wszystko sprawia że Mitologia jest bardzo ciekawym zbiorem wierzeń Greków i czyta się ją z zapartym tchem. No i oczywiście doczekała się w literaturze należnego jej miejsca.

Czym jest religia naturalna?

Przeważnie niewiele osób zna rozróżnienie na religie naturalne i założone. Dzieje się tak głownie dlatego, że większość osób na całym świecie należy do jednej w trzech wielkich monoteistycznych religii, które religie naturalne uważają za pogańskie i nieprawdziwe. Warto jednak przyjrzeć się różnicom pomiędzy nimi. Główna lina podziału przebiega na granicy natura-kultura. Religia naturalna postuluje, że jest ona nieodłącznym elementem istnienia jakiegoś narodu lub innej grupy ludzi – istniała wraz z nimi od zawsze. Wierzenia takich grup etnicznych są oparte przede wszystkim na tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie, dlatego religie naturalne są religiami zamkniętymi, które nie dążą do takiej ekspansji, jak semickie religie monoteistyczne. Nawet jeśli posiadają jakieś święte księgi, to nie uważają, że są one objawione, ale pomagają tylko w zrozumieniu wszystkich ich tradycyjnych elementów. Religie naturalne mają także szereg kultów, które praktykują. Są to między innymi kulty przodków, płodności, flory i fauny, kulty słoneczne, księżycowe czy kulty poszczególnych żywiołów.

Obecnie religie naturalne stanowią mały odsetek, ponieważ wraz z nadejściem religii monoteistycznych ich wyznawcy zaczęli być przymusowo chrzczeni i musieli porzucić swoje dawne obrzędy. Jednak w dzisiejszych czasach wiele ludzi znów wraca do korzeni i zaczyna czcić dawne bóstwa. Na przykład na terenie Polski istnieje już kilka kościołów rodzimowierczych, które nawiązują do przedchrześcijańskich wierzeń Słowian. Oczywiście tego rodzaju wiara nie ma zbyt wielkich szans na przetrwanie w dzisiejszych czasach i przez wielu dodatkowo będzie ona uznana jako sekta. Pomimo to jednak wiele osób się decyduje przystąpić do tego rodzaju kościoła. Wiadomo że jest to transakcja wiązana na zasadzie coś za coś. Pomimo wszystko że tolerancja w naszym kraju jest coraz większe to mam wrażenie ża akurat nie do końca obejmuje to wierzenia religijne i jednak niezbyt dobrze jest widziane wierzenie w cośnowego.

Czym jest wiara?

Termin ten kojarzy się przede wszystkim z religiami. O osobach, które należą do danego kościoła, mówi się, że są wierzące. O tych, którzy do niego nie należą lub nie wierzą w bogów w ogóle, mówi się niewierzący. Ale wiara wiąże się nie tylko z religiami, jest o wiele szerszym terminem. Przede wszystkim należy przyjrzeć się jego pierwotnemu znaczeniu. Wiarą określa się bowiem nieuzasadnione przeświadczenie o istnieniu czegoś, czego istnienie nie zostało dowiedzione. Takie przeświadczenie jest przeciwne nauce oraz prawom naukowego dowodzenia. Jednak zawsze jest tak, że istnienia czegoś, co wiara implikuje, nie można ani dowieść, ani zaprzeczyć. Dzieje się tak dlatego, ponieważ nie posiadamy odpowiednich przesłanek oraz dowodów, dlatego spory o możliwość istnienia bogów lub krasnoludków z zasady są nierozstrzygalne. Nie można przecież powiedzieć, że coś takiego na pewno istnieje lub nie istnieje, bo przeczy to naukowym zasadom. Można jedynie stopniować prawdopodobieństwo istnienia jakiegoś zjawiska. Oczywiście takie rozumowanie nie dotyczy osób, które wierzą. Istota tej czynności jest dla nich nie poddawana żadnym wątpliwościom, ponieważ albo wierzy się w coś, albo nie.

Bardzo głęboka wiara skutkuje tworzeniem dogmatów, czyli takich twierdzeń, których prawdziwości się nie podważa, nawet jeśli są one nieracjonalne. Wiara w dzisiejszych czasach to także synonim słowa „uważam”. Dlatego, gdy mówi się o czymś, że bardzo chcielibyśmy żeby się udało lub istniało, mówi się na przykład „wierzę, że to się uda”. Właściwie trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie czym dokładnie jest wiara. Powyższy tekst może chociaż w niewielkim stopniu pomógł odpowiedzieć na powyższe i zawarte w temacie. Oczywiście wiara jest sprawą bardzo indywidualną dla każdego z nas, dlatego trudno jest jednoznacznie stwierdzić czym jest konkretnie wiara dla konkretnej jednostki. Mimo wszystko jakaś definicja zapewne uda się zrobić. Generalnie wiara jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka.

Religijne dogmaty

Każda religia charakteryzuje się tym, że ma swoje reguły oraz swoje nauczanie. Dzięki nim wierni mogą postępować zgodnie z zaleceniami głów kościołów. Oprócz pism świętych, które są uważane jako objawione przez boga, ważnym elementem każdej religii są dogmaty. Dogmatami nazywa się twierdzenia, które należy przyjąć na wiarę. Nie posiadają one żadnych racjonalnych podstaw, nie można dowieść ich prawdziwości – trzeba po prostu w nie uwierzyć. Skąd biorą się dogmaty? Są one zazwyczaj ogłaszane przez przywódców danych kościołów lub sobory, czyli rady takich wyznań. Przyjrzyjmy się dogmatom w kościele rzymskokatolickim. Jednym z nich jest dogmat, który mówi o niepokalanym poczęciu Maryi. Opiera się on na przeświadczeniu, że kobieta ta narodziła dziecko – Jezusa, bez grzechu pierworodnego; ogłosił go w 1854 roku papież. Żeby taki dogmat mógł zostać przez niego ogłoszony, sam papież musi posiadać dar nieomylności, to znaczy jego twierdzenia są prawdziwe i nie podlegają dyskusji. W islamie z kolei istnieje pięć dogmatów, które związane są z nakazem wiary w ich boga, w święte księgi, anioły oraz demony, a także w Sąd Ostateczny. Dogmaty oczywiście wywołują sprzeciw nie tylko wśród osób niewierzących, ale także pośród tych, które przynależą do danej wiary.

Osoby im przeciwne zwracają przede wszystkim uwagę na zagrożenia, jakie dogmaty mogą ze sobą nieść – ich bezrefleksyjne przestrzeganie może być także powodem wielu konfliktów pomiędzy religiami, mogą one także skutkować rozłamami religijnymi. Zwłaszcza w chrześcijaństwie dogmaty są bardzo ważnym elementem, właściwie trudno jest wyobrazić sobie istnienie tej religii bez dogmatów, z którym każdy wychowany w wierze katolickiej się spotyka na co dzień. Generalnie jednak nie jest to tylko domena chrześcijaństwa, mimo wszystko to oczywiście z racji naszego wychowania w katolickim kraju, to właśnie te są nam najbardziej znane. Oczywiście najważniejszą tajemnicą jest niepokalane poczęcie, które należy do najważniejszych dogmatów.

Zabobon, czyli wiara w przesądy

Wiara ma wiele imion, przede wszystkim kojarzymy ją z wiarą w konkretnych bogów, ale może ona oznaczać też coś innego. Wierzenie w coś jest równoznaczne z bezdyskusyjnym przyjęciem tego jako prawdy. Podobnie jest w przypadku zabobonów. Czym one są? Najogólniejsza definicja obejmuje wiarę w związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy takimi elementami, które nie są ze sobą w rzeczywistości w żaden sposób związane. Przesądy dotyczą zatem codziennego życia i wiele osób naprawdę w nie wierzy. Skąd biorą się zabobony? Źródłem jest przede wszystkim kultura, to ona kształtuje społeczeństwa, drugim czynnikiem jest tradycja, także ta związana z konkretną religią. Jednak przesądy są także wspaniałym źródłem informacji o folklorze danego regionu. Po chrystianizacji Europy wiele regionalnych religii zostało oficjalnie zniszczonych, ale pewne ich elementy nadal były kultywowane przez ludzi. Przesądy przede wszystkim dotyczą wiary, że jakiś konkretny przedmiot lub inny czynnik może dawać szczęście lub odwrotnie – przynosić pecha. Na przykład wielu ludzi uważa, że jeśli drogę przebiegnie nam czarny kot, to wtedy spotka nas coś nieprzyjemnego. Zła sława czarnych kotów jest także widoczna w kulturze – czarownice często mają właśnie te, a nie inne zwierzęta.

Podobnie rzecz ma się ze stłuczonym zwierciadłem, ma to przynieść siedem lat nieszczęścia. Szczęście z kolei mają dawać czterolistne koniczynki czy różnego rodzaju talizmany, które wiele osób nosi ze sobą, ponieważ uważa, że dają im szczególnego rodzaju moc. Warto jest wiedzieć że wiara we wszelkiego rodzaju zabobony czy też inne magiczne rzeczy nie jest zgodna z wiarą w Jezusa. Dlatego będąc katolikami warto jest się zastanowić nad tym co robimy i jak się zachowujemy kiedy np. przebiegnie nam drogę czarny kot. Na ten temat przesłanie jest jasne i jako praktykujący katolicy nie powinniśmy się dać nabierać jak również nie powinniśmy brać udziału w żadnych zabobonach. Oczywiście jest to sprawa indywidualna każdego człowieka, jednak zdanie kościoła jest tutaj jednoznaczne.

Prehistoryczne religie

Wierzenia towarzyszą ludzkości już od wieków. Przeważnie wiemy tylko o tych, które dotrwały do naszych czasów za pomocą pisma, ale trzeba także pamiętać o tych, które były popularne zanim je wynaleziono. Religie takie nazywamy religiami prehistorycznymi. Ich zasady i mitologie przekazywano przede wszystkim ustnie, dlatego dzisiaj jednymi dowodami ich istnienia są wykopaliska archeologiczne. Naukowcy, którzy zajmują się tym tematem, poszukują niecodziennie ułożonych kamieni, kości, figur czy malowideł na skałach. Oczywiście nie każde z nich od razu wskazuje, że dany przedmiot był kiedyś powiązany z jakimś kultem, ale występowanie podobnych takich przedmiotów na innych terenach może wskazywać, że w ich tworzeniu brał udział człowiek. Czym charakteryzują się religie prehistoryczne? Przede wszystkim są bardzo podobne do religii naturalnych i mają swoje własne kulty. Jednym z najpowszechniejszych jest kult ognia. Nasi przodkowie nie wiedzieli skąd bierze się ogień, jednym jego źródłem były dla nich burze z piorunami. Nieprzewidywalność tego żywiołu także budziła wśród nich respekt, ale doskonale zdawali sobie też sprawę z jego przydatności. Dla ludów, które zamieszkiwały tereny, na których spotykano groźne zwierzęta, wykształciły się kulty zwierząt, na przykład niedźwiedzia. Innym kultem był kult płodności, który dotyczył zarówno ludzi, jak i przyrody.

Wraz z wiedzą na temat cyklów Słońca i Księżyca pojawiły się kulty solarne i lunarne. Wszystkie te kulty są nadal widoczne w folklorze. Oczywiście w dzisiejszych czasach możemy się jedynie śmiać z tego rodzaju wierzeń i tego co ówcześni ludzie sobą prezentowali, jednak niestety nei jest wykluczone ża za kilka tysięcy lat podobnie będę przedstawiana nasze obecne wierzenia. Tak czy owak, badania na temat religii ludów w czasach prehistorycznych są bardzo ciekawe i dostarczają nam wiele ciekawych informacji a to pomaga poznawać genezę rozwoju naszej rasy. Oczywiście wiadomo, że kiedyś wiara miała zupełnie inny wymiar.

Katolicyzm

Wiara katolicka jest oparta na wierzeniu w istnienie jednego Boga, który objawia się w trzech osobach. Osobami tymi są Bóg Ojciec, Syn oaz Duch Święty. Katolicyzm jest jedną z najbardziej popularnych religii na świcie i zdecydowanie najbardziej popularną religią, jaka jest wyznawana w Europie. Katolicyzm jest odmianą chrześcijaństwa, które swoimi korzeniami sięga do odległych czasów przed naszą erą. Wiara katolicka opiera się na Piśmie Świętym, w którym można znaleźć opowieści i historie z życia świętych, którzy żyli przed narodzeniem i po narodzeniu się Jezusa Chrystusa. Jak się okazuje to właśnie Chrystus jest najważniejszym Bogiem w całej wierze katolickiej, do którego ludzie zwracają się z licznymi prośbami i do którego wznoszą oni swoje modły. Wiara katolicka skupia swoich wyznawców w parafiach, którymi zarządzają proboszcze. Jak się okazuje w Polsce ponad dziewięćdziesiąt procent wszystkich obywateli do właśnie katolicy, a sama Polska jest krajem który podpisał konkordat z Watykanem, a więc dokument nawiązujący do współpracy polskich władz i władz watykańskich. Wiara Katolicka jest oparta na wspólnocie i zjednoczeniu, jaki wyraźnie widać w poszczególnych parafiach. Co niedzielę wyznawcy tej religii zbierają się w kościołach i kaplicach, by tam oddawać cześć Bogu. Katolicy muszą przestrzegać dziesięciu przykazań bożych. Księża i siostry zakonne prowadzą na całym świcie działalność kapłańską i misyjną.

Co roku kościół wznosi modły o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Jednak, jak się okazuje z roku na rok coraz mniej osób jest w stanie poświęcić swoje życie dla Boga. W Polsce oczywiście jest to religia zdecydowanie dominująca, zresztą w więkości Europy. Podobnie jest w przypadku Ameryki Południowej, gdzie właściwie każdy można by powiedzieć jest chrześcijaninem. Wynika to z wielu lat życia pod rządami konkwistadorów hiszpańskich, którzy oczywiście narzucali podbitym terenom religie. Myślę jednak że nikt dzisiejszych czasach z tego powodu nie cierpi.

Sakramenty święte

Religia katolicka na całym świecie jest jedną z najbardziej powszechnych religii, z jakimi można się spotkać. Okazuje się, że katolicyzm jest nieodzownie związany z koniecznością przyjmowania sakramentów świętych. Pierwszych z tych sakramentów jest chrzest święty. Sakrament chrztu przyjmują zwykle zupełnie małe dzieci – najczęściej kilkutygodniowe. Zdarza się jednak również tak, że z sakramentu tego korzystają również dojrzałe osoby, które w młodości nie zostały ochrzczone przez swoich rodziców. Kolejnym z sakramentów jest komunia święta. W Polsce Komunie Świętą przyjmują dzieci w wieku około dziesięciu lat.W niektórych parafiach sakrament komunii Świętej jest również udzielany młodszym dzieciom- zazwyczaj siedmiolatkom. Kolejnym z sakramentów świętych wiary katolickiej jest sakrament bierzmowania. Sakrament ten jest powszechnie określany, jako sakrament dojrzałości religijnej. Sakrament ten przyjmują dzieci i młodzież w wieku około piętnastu lat.

Przyjęcie tego sakramentu musi być poprzedzone odpowiednimi przygotowaniami, zwłaszcza zaś nauką katechizmu. Kolejnym z sakramentów jest małżeństwo. Sakrament małżeństwa wyklucza się z możliwością przyjęcia sakramentu kapłaństwa. Jeżeli ktoś zdecyduje się poświęcić swoje życie Bogu, to wówczas nie może myśleć o związaniu się sakramentem małżeństwa z inną osobą. Wreszcie ostatnim z sakramentów jest sakrament namaszczenia chorych. Sakrament ten nie jest zarezerwowany dla wszystkich. Jedynie niektóre osoby, które znajdują się na łożu śmierci mogą skorzystać z tego sakramentu świętego. Oczywiście każdy katolik doskonale wie jak ważnym sakramentem jest chrzest czy bierzmowanie, zresztą zapewne nikogo nie należy i nie trzeba o tym przekonywać. Zresztą warto jest wiedzieć i znać datę własnego chrztu, oczywiście założę się że bardzo niewiele osób ją zna, a nie powinno tak być. Jest to jeden z najważniejszych dni w życiu każdego katolika. No i tłumaczenie że nie pamiętamy bo byliśmy mali nic nie daje, jak się urodziliśmy też byliśmy mali a jednak każdy z nas pamięta datę swojego urodzenia.