Budowa struktur kościoła

Rozwój diecezji wrocławskiej związany był ściśle z akcją kolonizacyjną rozpoczęta przez Bolesława pierwszego Wysokiego. Wysokiego ile do roku 1200 możemy wyróżnić na Śląsku zaledwie 24 miejscowości posiadające własny kościół. To już w roku 1270 było ich 146, w roku 1300 – 1311, a w roku 1370 – 1050. zgodnie z ukształtowanym w dwunastym wieku podziałem kraju na cztery dzielnice utworzono w diecezji cztery archidiakonaty. Znajdowały się one we Wrocławiu, Opolu, Głogowie i Legnicy. Ważną rolę iministracyjną i duszpasterską odgrywały kapituły kolegiackie: Najświętszej Panny Marii w Głogowie (1218), św. Idziego we Wrocławiu (1228-1255), św. Krzyża we Wrocławiu (1288), Bożego Grobu w Legnicy (1348), św. Jadwigi w Brzegu (1368) oraz św. św. Jana i Jakuba. Od schyłku siódmego wieku rozwijało się także intensywnie życie monastyczne. Kanonicy regularni świętego Augustyna, osadzeni na górze Ślęży, następnie przeniesieni do Wrocławia swe drugie zgromadzenie utworzyli na zachodnich rubieżach kraju.

Tagi dopisane do tego arta na blogu moim: , ,